Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

με αφορμή την συζήτηση για τις 4 άδειες

Όποια και αν είναι η ερώτηση τους (κυβέρνηση-ΕΕ-καναλάρχες)
ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΡΑ είναι η δική μας απάντηση

Έχει ξεσπάσει μεγάλη αντιπαράθεση, με αφορμή την ανακοίνωση της κυβέρνησης ότι θα υπάρξουν μονάχα 4 άδειες για τηλεοπτικούς σταθμούς πανελλαδικής εμβέλειας γενικού περιεχομένου. Από τη μια μεριά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το παρουσιάζει σαν την πολυπόθητη σύγκρουση «με το κατεστημένο και  τη διαπλοκή». Από την άλλη οι καναλάρχες ξεσπαθώνουν ενάντια στη Σοβιετία που χτίζει ο Τσίπρας και στην προσπάθεια του να ελέγξει την ενημέρωση. Αν δεν ήταν η αλήθεια, θα ακούγονταν σαν άσχημο ανέκδοτο.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που έχει συμβιβαστεί με τον πιο απεχθή τρόπο με το ευρωπαϊκό κατεστημένο γράφοντας στα παλιά της τα παπούτσια το 62% του δημοψηφίσματος και υπόγραψε νέο μνημόνιο. Που έχει συμβιβαστεί με την βασική νεοφιλελεύθερη ιδέα ότι την κρίση των ασφαλιστικών ταμείων θα την πληρώσουν οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι. Που έχει συμβιβαστεί με την αντιδραστική άποψη ότι οι πρόσφυγες πρέπει να μείνουν έξω από την Ευρώπη φρούριο και χτίζει στρατόπεδα συγκέντρωσης και διατηρεί τους φράχτες, τώρα προσπαθεί να παρουσιάσει τον εαυτό της σαν να κάνει σύγκρουση με το κατεστημένο.
Από την άλλη οι καναλάρχες που μονοπωλούν για δεκαετίες τα δημόσια έργα, που έχουν χτυπήσει κόκκινο στην φιλομνημονιακή προπαγάνδα τα τελευταία έξη χρόνια, που αναρωτιούνται τι φταίνε αυτοί που  «όλες οι κοινωνικές ομάδες είναι υπέρ του ΝΑΙ» ξεσπαθώνουν για την ελευθερία του Τύπου και τη δημοκρατία.

Η κυβέρνηση, στην προσπάθεια της να ελέγξει το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, και να κερδίσει γύρω της όσους από τους βαρόνους των ΜΜΕ είναι διατεθειμένοι να αποδεχτούν του όρους της, γράφει στα παλιά της τα παπούτσια τις θέσεις εργασίας και τα δικαιώματα των εργαζόμενων στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα.
Οι ιδιοκτήτες των καναλιών το προηγούμενο διάστημα, έχουν συρρικνώσει το προσωπικό των σταθμών στο μίνιμουμ της λειτουργίας (με μεγάλες εργατικές αντιδράσεις, όπως έγινε το καλοκαίρι με τις κινητοποιήσεις της ΕΤΙΤΑ στον ΑΝΤΕΝΑ) και η κυβέρνηση στην πραγματικότητα με την απόφαση της για τέσσερις τηλεοπτικούς σταθμούς ανοίγει το δρόμο για την ανεργία σε περίπου 1000 εργαζόμενους. Κυριολεκτικά εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες θέσεις εργασίας θα σφαγιαστούν αν υλοποιηθεί το κυβερνητικό σχέδιο.
Το ίδιο ισχύει και για τις συλλογικές συμβάσεις, που σύμφωνα με την απόφαση της  κυβέρνησης, και προφανώς την σύμφωνη γνώμη των καναλαρχών, δεν αποτελεί προϋπόθεση η εφαρμογή τους για να αδειοδοτηθεί ένας σταθμός. Γενικά τα εργατικά δικαιώματα και ο σεβασμός τους, δεν υπάρχουν ούτε για την κυβέρνηση ούτε βέβαια για τους εργοδότες, και με αυτόν τον τρόπο και με την κυβερνητική σφραγίδα, διαιωνίζεται το απαράδεκτο καθεστώς με τα μπλοκάκια, κλπ.
Το ίδιο ισχύει και για την ουσία, που είναι το περιεχόμενο του προγράμματος. Καμία μέριμνα για το αν η ειδησεογραφία και η παρουσίασή της θα ελέγχεται θεσμοθετημένα από επιτροπές των εργαζόμενων σε κάθε τηλεοπτικό σταθμό, δημοσιογράφων, υπαλλήλων και τεχνικών για να μπορέσουμε έτσι να βάλουμε φρένο στην προπαγάνδα που ξεχειλίζει από τους τηλεοπτικούς δέκτες. Αντίθετα αυτό το δικαίωμα εκχωρείται εκ νέου πάλι στον κάθε καναλάρχη, που θα έχει πλέον την σφραγίδα του πλειοδότη που «κέρδισε» την άδεια.
Η απάντηση απέναντι σε αυτόν τον καυγά που εξελίσσεται αυτές τις ημέρες είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Τον αν θα πάρουν κάποιοι  άδεια τηλεοπτικού σταθμού θα πρέπει να είναι κάτω από τους όρους των συνδικάτων και των εργαζόμενων. Οι εργαζόμενοι είναι αυτοί που ξέρουν καλύτερα από τον κάθε υπουργό ή καναλάρχη, το πόσοι εργαζόμενοι από κάθε ειδικότητα (δημοσιογράφοι, τεχνικοί, υπάλληλοι) χρειάζονται για να λειτουργήσει ο σταθμός. Με τι συμβάσεις θα αμείβονται και σε ποιες συνθήκες εργασίας θα δουλεύουν. Τα συνδικάτα με τα όργανά τους να ελέγχουν καθημερινά την παραβίαση των κανόνων της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, και να παρεμβαίνουν άμεσα για να μην βλέπουμε καθημερινά αίσχη στις τηλεοράσεις. Χωρίς την έγκριση των συνδικάτων κανένας να μην μπορεί να πάρει τηλεοπτική η ραδιοφωνική άδεια οπουδήποτε τύπου.
Η εμπειρία της αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ την προηγούμενη διετία, είναι πολύτιμη για να καταλάβει ο καθένας, το πώς υπήρχε στην Ελλάδα το καλύτερο τηλεοπτικό πρόγραμμα την περίοδο που η ενημέρωση ελέγχονταν από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Ακόμη και αν η κυβέρνηση πέταξε στα σκουπίδια αυτήν την εμπειρία των αγωνιζόμενων της ΕΡΤ, και έστησε μια δικής της ΝΕΡΙΤ από τον Ιούνιο του 2014 και μετά. αυτή η παρακαταθήκη δεν μπορεί να σβήσει. Είναι οδηγός μας σήμερα για να ξαναβγάλουμε στην επιφάνεια την δική μας εργατική απάντηση και στο ζήτημα των αδειών των τηλεοπτικών σταθμών αλλά και συνολικά.
Και οι εργαζόμενοι έχουν ένα δρόμο για να επιβάλλουν τις δικές τους λύσεις, και αυτός είναι η απεργία.
v Απεργούμε λοιπόν για να μην περάσει η προσπάθεια της κυβέρνησης να θυσιάσει τις θέσεις εργασίας μας και τα δικαιώματα μας στο παζάρι της με τους βαρόνους των ΜΜΕ.
v Απεργούμε για να έχουν τον έλεγχο της ενημέρωσης οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα τους και όχι οι βαρόνοι των ΜΜΕ.
v Απεργούμε μαζί με όλους τους εργαζόμενους, με όλη την κοινωνία, για να μην περάσει το ασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης που διαλύει την κοινωνική ασφάλιση, και όχι για να σώσουμε «το τομάρι μας» που έτσι και αλλιώς δεν σώζεται.
v Απεργούμε για να ξαναβάλουμε στην ημερήσια διάταξη τις συλλογικές μας συμβάσεις και τα συλλογικά μας δικαιώματα που οι κυβερνήσεις και τα αφεντικά έχουν χτυπήσει   τα τελευταία χρόνια.
v Απεργούμε για να κερδίσουμε ένα κλάδο ενωμένο, χωρίς συντεχνιακούς διαχωρισμούς, με όλους τους συναδέλφους μας μέσα και κοινά δικαιώματα και κατακτήσεις για όλους χωρίς όρους και προϋποθέσεις, «χωρίς ναι μεν αλλά»

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ στη ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ της ΕΣΗΕΑ και αποφασίζουμε απεργία,

για να σώσουμε την κοινωνική ασφάλεια και τις θέσεις εργασίας

Δεν υπάρχουν σχόλια: